معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨١

خارج به آن کمک و امداد نرسد و چیزی وارد نشود یک سرمایه ثابتی است ، یک انرژی است . آنوقت این انرژی دائما رو به تنزل می‌رود ، یعنی آن‌ سهمیه غیر مفید و غیر مؤثر مرتبا زیاد می‌شود ، سهمیه مفید و مؤثر کم‌ می‌شود . از این نکته در شیمی خیلی استفاده می‌کنند . اغلب قوانین شیمیایی‌ و فیزیکی را روی همین به دست می‌آورند ، یعنی جستجو می‌کنند که انرژی مؤثر کی مینیمم می‌شود ، آن حالت تعادل است . وقتی مثلا یک مقدار اسید و یک‌ مقدار باز با هم فعل و انفعال می‌کنند یا در یک ظرفی ترکیبات مختلفی‌ هست ، هر قدر انرژی مؤثر بیشتر باشد سرعت فعل و انفعال و عملیات بیشتر است . آن سرعت به صفر می‌رسد یعنی حالت تعادل پیدا می‌شود وقتی انرژی‌ مؤثر مینیمم باشد و بنابر این آنتروپی ماکزیمم باشد . در مورد موجود زنده و همین مثال بچه اتفاقا بر خلاف آنچه به صورت ظاهر جلوه می‌کند ، بچه که به دنیا می‌آید و حتی در نطفه‌اش انرژی مؤثر ماکزیمم‌ است ، در ما که جنب و جوش داریم ، حرف می‌زنیم ، حرکاتی داریم ، آنتروپی بیشتر است منتها آنتروپی واحد ، یعنی کل آنتروپی یا کل انرژی‌ تقسیم بر وزن . در ابتدا سرمایه‌ای که پدر و مادر یا خلقت به بچه داده‌اند ، آن سرمایه صد در صد انرژی مؤثر است و به فرمایش حضرت امیر که‌ فرمودند شما از همان روز تولد به طرف مرگ می‌روید ، این یک حقیقتی است‌ . درست بر خلاف آنچه که گفته‌اند یا به نظر می‌آید ، شخص یک قوس صعودی‌ و نزولی پیدا نمی‌کند که مثلا از بچگی رفته رفته قدرتش ، جثه‌اش ، قامتش‌ رو به ترقی می‌رود ، مثلا به سن چهل سالگی که رسید سیر نزولی پیدا می‌کند . نه ، از همان اول به طرف مرگ می‌رود ، از همان اول آنتروپی ترقی می‌کند . بنابراین ، مسأله تکامل فردی تأییدی است بر اینکه دخالت یا لزوم و وجوب امر یا وحی در اینجا نمی‌تواند صدق کند و نشانه خارجی این قضیه این‌ است : شما بچه را وقتی که نگاه کنید می‌بینید دائما پاهایش حرکت می‌کند ، دستش حرکت می‌کند . این همان انرژی مؤثر است . در بچه این تحرک و میل به جنب و جوش فوق العاده زیاد است . سن که زیاد می‌شود ، یعنی وقتی‌ که بچه چهار ساله هفت ساله می‌شود ، به مدرسه می‌رود ، از کلاس اول به‌ کلاس دوم و سوم می‌رود ، همینکه می‌گویند بچه معقول و سر به راهی شده ، این‌ یعنی آنتروپی او زیاد شده ، انرژی مؤثر کم شده است . این درست بر خلاف‌ تکامل است ، در حال تنزل است . انسان از همان نطفه اول در حال تنزل‌ است ، منتها ظاهر نشده است . تکامل فردی نمی‌تواند دخالت یک موجود دیگری یعنی خدا یا چیز دیگری را درست و حسابی توجیه کند ، برای اینکه در مقابل می‌توانم بگویم طبیعتی است که بنده برای اینکه زندگی کنم ، در مقابل سختیها و مشکلات به تلاش و تفکر درمی‌آیم ، کاری می‌کنم که بتوانم‌ خودم را زنده